اییز آمد در میان درختان

لانه کرده کبوتر از تراوش باران می گریزد

خورشید از غم با تمام غرورش

پشت ابر سیاهی عاشقانه به گریه می نشیند

من با قلبی به سپیدی صبح

با امید بهاران میروم به گلستان

همچو عطر اقاقی لابه لای درختان می نشینم

باشد روزی به امید بهاران

روی دامن صحرا لاله روید

وقتی که تو نیستی من حُزن هزار آسمانِ بی اردیبهشت را گریه می کنم فنجانی قهوه در سایه های پسین، عاشق شدن در دی ماه مردن به وقتِ شهریور وقتی که تو نیستی هزار کودک گمشده در نهان من لای لای مادرانه تو را می طلبند. ... "سید علی صالحی"

بعضی آهنگها و ترانه ها برای گوش دادن ساخته نشده اند ...

اونها بوجود اومده اند برای کمک کردن به آدمها برای " یک دل سیر گریه کردن " از ته دل ...

به تو فکر می کنم زمان کفش هایش را گم می کند در بودنت زندگی ها نهفته است هر آنچه نفس می کشیُ هوای جهان بوی غزل می گیرد هر آنچه می بینیُ گفتگویِ میان عشّاق آغاز می شود وقتی به تو فکر می کنم قلب من دنیا را از یاد می برد و با آرشه ی رنگین کمان بر تنِ باران شروع به نواختن می کند و من میان پایکوبی عطرها وُ خاطره هادر دیدار پروانه با گل به تو می اندیشم